बंगळुरू आणि दिल्लीच्या घटना : नवउदारवादी भारतातील नवश्रीमंत वर्गाच्या लंपट आणि अपराधी चारित्र्याचा परिणाम


बंगळुरू आणि दिल्लीच्या घटना : नवउदारवादी भारतातील नवश्रीमंत वर्गाच्या लंपट आणि अपराधी चारित्र्याचा परिणाम
आता जर लढलो नाही, तर अन्याय वाढतच जाईल!
दोस्तहो,
नवीन वर्षाच्या पूर्वसंध्येला बंगळुरू आणि दिल्लीच्या मुखर्जी नगरमध्ये मोठ्या प्रमाणात झालेल्या छेडछाडीच्या घृणास्पद घटनांनी विचारकरणाऱ्या प्रत्येक माणसाच्या अंतःकरणाला अगदी हलवून सोडले आहे .प्रत्येक संवेदनशील माणूस या घटनांबाबत संताप आणि आक्रोश व्यक्त करत आहे . या घटनांनी आपल्या समाजमनात  घर करून बसलेल्या पितृसत्ताक मानसिकतेचा पाशवीपणा पुन्हा उजेडात आणला आहे. शहरांत राहणाऱ्या नवउदारवादी,  आधुनिकआणि सुशिक्षितनवश्रीमंत आणि उच्च मध्यम वर्गाचं लबाड चारित्र्य या घटनांनी पुन्हा उजेडात आणलंय. एका बाजूला ग्लोबल ब्रॅंडचे कपडे, बूट, गाड्या आणि साधन-सामग्रीने सज्ज असणारा हा वर्ग कसा लोकशाही विरोधी, स्त्री विरोधी आणि कामगार विरोधी आहे याचे दाखले सतत पाहायला मिळतात, पण नविन वर्षाच्या पूर्वसंध्येला बंगळुरू आणि दिल्लीमधील सामूहिक छेडछाड आणि पोलिसांकडून रोखण्याचा प्रयत्न होताच, पोलिसांवरील हल्ल्याच्या घटनांनी या वर्गाचं गुन्हेगारी आणि लंपट चारित्र्य कधी नव्हे इतकं नागडं केलं आहे.
या घटनांनंतरही पोलिस प्रशासन काही खास कामगिरी करू शकले नाही . अपेक्षेप्रमाणे काही खास करू शकणारही नाही. कारण रस्त्यावर खात्यापित्या घरातली बिगडी औलादे”, दलाल, नोकरशहामंत्र्यांचे नातेवाईक किंवा सगे-सोयरे, बडे व्यापारी, डीलर, श्रीमंत शेतकरी-जमीनदारांची पोरं होती. पण जर कधी कामगार वा सामान्य तरुण, स्त्रिया, कष्टकरी दलित, त्यांच्या न्याय्य मागण्यांसाठी रस्त्यावर आले असते, तर पोलिसांनी लाठी चार्ज केला असता , अश्रुधूराच्या नळकांडया फोडायला उशीर लावला नसता. लगेचच सी.आर.पी.एफ. आणि आर ए एफ च्या बटालियनांना निरोप धाडला असता आणि आपल्या न्याय्य मागण्यांसाठी लढणार्‍या युवकांवर , कामगारांवर, स्त्रियांवर, दलितांवर ही सत्ता पार तुटून पडली असती. पण नवश्रीमंतांच्या औलादी जेव्हा एकत्र येवून रस्त्यावर गोंधळ घालतात, मुलींना स्कूटरवरुन खाली ओढतात, असभ्य वर्तन करतात, तेव्हा हे पोलिस असहाय असतात. इतके की त्यांच्या हातून ते चांगलाच मार खात होते आणि पळूनही जात होते. कारण या गर्दीत नेता-मंत्री-नोकरशहा अथवा त्यांच्याशी संबंधित असणाऱ्या बड्या असामींची पोरं आहेत. तेव्हा पोलीस जास्तीतजास्त त्यांना समजावण्याचा प्रयत्न करतात आणि त्यांना सांगूनही समजत नाही म्हटल्यावर पोलीसच समजून घेतात.
दोस्तहो, हे समजून घ्या की या घटना अपवाद नाहीत. अशा घटना या नवश्रीमंत वर्गाचं खरं चारित्र्य समोर आणतात. हा असा वर्ग आहे की ज्याच्याकडे गेल्या तीन दशकांमध्ये नवउदारवादी धोरणांच्या सुरू होण्यातून अचानक ढीगभर पैसा आला. हा आचानक श्रीमंत झालेला वर्ग स्वतःच स्वतःच्या समृध्दीमुळं चकित झाला आहे, तो पैशाच्या उन्मादामधे आहे. त्याला वाटतय की पैशानं सगळं काही विकत घेता येतं. तर दुसर्‍या बाजूला स्त्रियांना बाजारातील मालया रूपात सादर करणाऱ्या कार्पोरेट भांडवली संस्कृतीने माणूस आणि वस्तु यांतील अंतर या नवश्रीमंत वर्गासाठी अगदी संपवून टाकलंय. ते स्त्रियांना मांसाचा गोळा यापेक्षा अधिक काही समजत नाहीत. त्यांचे हीरो आहेत यो यो हनि सिंग, बादशाह सारखे बाजारू गायक, ज्यांच्या गाण्यात मानवी देहाची तुलना गाड्या आणि इतर उपभोग्य वस्तूंशी करणे यापेक्षा अधिक काहीच नसतं. हेच सांगतय की स्त्रिया त्यांच्यासाठी उपभोगाच्या वस्तूपेक्षा अधिक काही नाहीत. या नवश्रीमंत वर्गाच्या आत एक पाशवी, उन्मादी, रानटी तर्‍हेचा अधिकारबोध असतो. त्यामुळे त्याला वाटतं त्याच्याकडे पैसा आहे तर तो काहीही मिळवू शकतो. पितृसत्ता आणि भांडवलशाहीच्या घाणेरड्या युतीला अत्यंत रानटी, आक्रमक रूपात हाच वर्ग सादर करतो. निश्चितच, पितृसत्ताक मूल्ये सामान्य कष्टकरी समुदायातसुध्दा आहेत आणि विशेषतः लंपट सर्वहारा वर्ग (म्हणजे वर्ग जाणिवा नसलेला), व इतर लंपट वर्गांमधे त्याचं अतिशय किळसवाणं रूप पाहायला मिळतं , पण या गंगेची गंगोत्रि मात्र या देशातील भांडलदार वर्गाच्या, विशेषतः  नवश्रीमंत वर्गाच्या सत्ता आणि संस्कृतीत आहे. स्पष्टच आहे, की ज्यांच्या कडे मीडिया , शिक्षणाचे तंत्र आणि माहितीचे तंत्र यांचं नियंत्रण असेल, त्यांचीच मूल्ये , मान्यता आणि संस्कृती समाजातील इतर वर्गांवरही प्रभाव गाजवू लागते. (जोवर त्या वर्गाकडे कुठलाही क्रांतिकारी पर्याय उपलब्ध नाही तोवर तरी.) सोबतच, पितृसत्तेचा मामला फक्त मानसिक, सांस्कृतिक आणि मूल्यमान्यतेचा मामला नाही. खरं तर तो एक राजकीय मामला आहे आणि तो राजकीय सत्तेच्या प्रश्नाशी थेट जुळलेला आहे. पितृसत्तेच्या पालन पोषणाचं काम हेच भांडवली सत्ता तंत्र करत आहे. त्यामुळे पितृसत्तेच्या विरोधात आपण तेव्हाच प्रभावीपणे लढू शकू जेव्हा त्याला पोसणार्‍या प्रस्थापित सत्तेच्या विरोधात आपण लढू. त्यामुळं साथी, हे आवश्यक आहे की तुमची ही लढाई कॉलेज कॅम्पस पर्यंत मर्यादित करू नका. तिला त्या तमाम वस्त्यांपर्यंत घेवून जायला हवं, जिथं आपल्या बहिणींना, आपल्या सोबत्यांना आपल्या बाजूने करता येईल. आपण नेहमीच कॉलेज कॅम्पसमध्ये राहणार नाही आहोत. आपल्या संघर्षाला कॅम्पस पर्यंत मर्यादित करणं हा आत्मघात ठरेल .
जिथवर आपल्या स्वातंत्र्याचा, सुरक्षिततेचा आणि आत्मसन्मानाच्या लढ्याचा प्रश्न आहे, तर एक गोष्ट या घटनांनी अगदी स्पष्ट केली आहे : आपण पोलिस प्रशासनावर विसंबून या गुन्हेगारी तत्वांशी दोन हात करण्याची अपेक्षा ठेवू शकत नाही.  पोलीसच जर त्यांना घाबरून पळ काढत असतील तर ते आपली सुरक्षा कशी करणार ? आपल्याला स्वतःच संघटित व्हावं लागेल आणि आपल्या स्वातंत्र्यासाठी, सुरक्षेसाठी आणि प्रतिष्ठेसाठी स्वतःच लढावे लागेल. जर आपण असं करणार नसू तर उद्या आपल्या पसंतीने जगणं, पेहराव करणं, खाणं-पिणं, जीवनसाथी निवडणं अशक्य होईल. आमचा प्रस्ताव आहे की लवकरात लवकर एका रॅलीचं आयोजन केलं जावं आणि रॅली कॉलेज कॅम्पसमधून सुरू करून आसपासच्या वस्त्यांमधून नेली जावी आणि सार्वजनिक ठिकाणांवर आपला हक्क सांगावा. नवीन वर्षाच्या पूर्वसंध्येला ज्या घटना घडल्यात त्याला  उत्तर म्हणून जर आपण असं करणार नसू तर मग या गुन्हेगार, पतित आणि स्त्री विरोधी नवश्रीमंत वर्गाचं बळ वाढत जाईल .या जडत्वाला तोडा साथींनो, बंधनांना तोडा बहीणींनो ! जर तुम्हांला वाटत असेल की असं करायला हवं तर खाली दिलेल्या नंबर वरती फोन करा.

सूर्य कधीचा अंधारला, चला यार हो, नवा सूर्य आणू चला यार हो !
संघर्षरत स्त्रिया, विद्यार्थी, युवक आणि कामगारांची एकजूट झिंदाबाद !

l स्त्री मुक्ती लीग
l दिशा विद्यार्थी संघटना
l यूनीवर्सिटी कम्युनिटी फॉर डेमोक्रेसी एण्ड इक्वॉलिटी (यूसीडीई)
संपर्क: – मुंबई - 9764594057, 9145332849, 9923547074 अहमदनगर - 8888350333, 9156323976
फेसबुक पेज - www.facebook.com/streemuktileague , www.facebook.com/ucdemu
ईमेल -
ucde.mu@gmail.com ब्‍लॉग - ucde-mu.blogspot.com 

Mass Molestation in Bangaluru and Delhi: Expression of the Criminal Character of the Lumpen Neo-Rich Class of Neoliberal India

Mass Molestation in Bangaluru and Delhi: Expression of the Criminal Character of the Lumpen Neo-Rich Class of Neoliberal India
We must rise up now, lest it will be too late!
Friends!
The cringeworthy incidents of mass molestation on the New Year's eve in Bangaluru and Delhi's Mukherji Nagar have shaken the very conscience of every thinking individual. Every sensitive person is outraged. These incidents have exposed the barbaric patriarchal mindset running through the veins of our society. These incidents have also revealed the double-faced character of the neoliberal, modern and "educated" neo-rich and upper middle classes of India. On the one hand, these classes possess all the clothes, shoes, cars and other consumer goods of the global brands, and on the other, we often see the glimpses of despotic, anti-democratic, anti-women, anti-worker character of these classes. However, the incidents of mass molestation on the eve of New Year in Bangaluru and Delhi and the attack on the Police when the Police tried to stop them has laid bare the criminal and lumpen character of this entire class in an unprecedented fashion.
The police administration has not been able to do anything substantial after these incidents. We can safely expect that nor will it be able to do anything in future as well. The reason being that on that fateful night the mob on the street was comprised of "spoilt brats" of well-to-do families, myriad kinds of wealthy middlemen, relatives of or members of the coteries of ministers-bureaucrats, big traders, rich property dealers, kulaks and rich farmers. Whenever workers or common youth, women, working class dalits take to streets for their just rights, the police wastes no time in attacking them with lathi-charge, tear gas, etc! Immediately, the batallions of CRPF and RAF are called in action and the state unleashes its terror on the struggling youth, women, workers and dalits. However, when progenies of the neo-rich run amock on the streets, try to pull girls off their scooties, molest them, then the Police pleads helplessness and even gets beaten up by them and runs away! Why? Because even the common constables of Police know that this criminal mob is comprised of brats of political leaders-ministers-bureaucrats or rich people having connections with them! That is why, the Police at most tries to make them "understand" and when they do not understand, then the Police itself "understands."
Friends! Comrades! It is essential to understand that these incidents are not exceptions. These incidents show the real character of this neo-rich class. This is the class which amassed a lot of wealth in the last three decades, that is, after the inauguration of the neo-liberal policies. It is overwhelmed by this windfall and intoxicated by this opulence. This neo-rich feel that they can buy anything with money. At the same time, the vulgar corporate capitalist culture which commodifies women has obliterated the difference between human beings and things for these neo-rich. For them, women are nothing more than a mass of flesh. Their heroes are sexist vulgar singers like Yo Yo Honey Singh, Badshah, etc who in their songs constantly metaphorise the body of women with different consumer goods like cars, etc. This only shows that for them women are nothing more than things to consume. This neo-rich class is brimming with a beast-like, fanatical and barbaric sense of entitlement. Under the spell of this sense, it feels that since it has money, it can get anything. This class represents the unholy alliance between Patriarchy and Capitalism in its most barbaric, aggressive and disgusting form. Undoubtedly, the patriarchal values are present in the working masses also and especially among the lumpen proletariat (that is, the proletariat bereft of class consciousness), lumpen lower middle class, the most despicable forms of this patriarchy can be seen. However, the life source of this patriarchy actually emanates from the political power and culture of the capitalist, especially, the neo-rich capitalist class. Needless to say, the values, traditions and culture of those who own media, education system, information system, will also dominate other classes of society, at least, till the time these other classes have a revolutionary cultural alternative. Moreover, the issue of Patriarchy is not simply an issue of mindset, culture and values-traditions. In fact, it is a political issue and is intricately linked with the question of political power! The present capitalist state system nurtures the patriarchy. Therefore, we can effectively fight against patriarchy only when we also fight against the entire present system which sustains it! Comrades, it is essential that we do not limit our struggle to the campus only! We must take it to all those neighbourhoods where the bastions of reaction are thriving and flourishing and win over our sisters, our comrades. We are not going to stay in the campus forever. In such a scenario, it would be suicidal to confine our struggle to the campus.
As far as the question of fighting today for our freedom, safety and dignity is concerned, these incidents have made this much certain : we cannot rely on the police administration in our fight against these criminal elements. When the police itself runs away from the scene, how can we trust it to protect us? We must mobilize and organize ourselves and fight for our freedom, safety and dignity ourselves! If we do not take this initiative today, it would become impossible for us to live freely, dress freely, eat and drink freely, choose our life-partner freely! We must take the decision today! Tomorrow will be too late! We propose that we organize a march as soon as possible and take out this march within the campus as well as the adjoining neighbourhoods and reclaim the public space! If we do not organize such a march in response to the incidents of New Year's eve, then these criminal degerates and misogynists will be encouraged. So - break the inertia, comrades! Unfetter yourself! If you think we must organize such a march, please call us immediately on the following numbers.
The age of darkness will give way, those who fight will own the day!
"Those who do not move, do not notice their chains." - Rosa Luxemburg

l University Community for Democracy and Equality (UCDE)
l Stree Mukti League

Contact : 9764594057, 9145332849, 9923547074  Email - ucde.mu@gmail.com
Blog - ucde-mu.blogspot.com Facebook page - facebook.com/ucdemu

बंगलुरु और दिल्ली की घटनाएँ: नवउदारवादी भारत के लम्पट नवधनाढ्य वर्गों के आपराधिक चरित्र का नतीजा

बंगलुरु और दिल्ली की घटनाएँ: नवउदारवादी भारत के लम्पट नवधनाढ्य वर्गों के आपराधिक चरित्र का नतीजाअभी अगर हम उठे नहीं तो जुल्म बढ़ता जायेगा!

दोस्तो!
नववर्ष की पूर्वसंध्या पर बंगलुरु और दिल्ली के मुखर्जी नगर में व्यापक पैमाने पर हुई छेड़छाड़ की घृणास्पद घटनाओं ने हरेक सोचने-समझने वाले इंसान की अन्तरात्मा को झकझोर कर रख दिया। हर संवेदनशील व्यक्ति इन घटनाओं पर गुस्से और आक्रोश से भरा हुआ है। इन घटनाओं ने हमारे समाज की पोर-पोर में समायी पितृसत्तात्मक मानसिकता की पाशविकता को उजागर किया है। शहरों में बसने वाला नवउदारवादी, आधुनिक और शिक्षित” नवधनाढ्य और उच्च मध्यवर्ग का दोगला चरित्र भी इन घटनाओं ने उजागर कर दिया है। एक ओर ग्लोबल ब्राण्ड्स के कपड़ों, जूतों, गाड़ियों और साज़ो-सामान से लैस यह वर्ग किस कदर निरंकुश, गैर-जनवादी, स्त्री-विरोधी, मज़दूर-विरोधी है, इसकी बानगी अक्सर देखने को मिलती है। लेकिन नये साल की पूर्वसंध्या पर बंगलुरु और दिल्ली में हुई सामूहिक छेड़खानी और पुलिस द्वारा रोके जाने पर पुलिस के ऊपर भी हमले की वारदातों ने इस पूरे वर्ग के आपराधिक और लम्पट चरित्र को अभूतपूर्व रूप से नंगा किया है।
इन घटनाओं के बाद पुलिस प्रशासन भी कुछ खास नहीं कर सका है। इसकी उम्मीद की जा सकती है कि वह कुछ खास कर भी नहीं पायेगा। कारण यह कि सड़कों पर खाते-पीते घरों की “बिगड़ी औलादें”, तरह-तरह के दलाल, नौकरशाहों-मन्त्रियों के रिश्तेदार या उनसे रिश्ते रखने वाले, बड़े व्यापारियों, डीलरों, कुलकों-धनी किसानों की औलादें थीं। अगर कभी मज़दूर या आम युवा, स्त्रियाँ, मेहनतकश दलित अपने जायज़ हक़ों को लेकर भी सड़कों पर उतरते हैं, तो पुलिस को लाठी-चार्ज करते, आँसू गोले फेंकने में वक़्त नहीं लगता! तुरन्त ही सीआरपीएफ़ और आरएएफ़ की बटालियनें बुला ली जाती हैं और अपने जायज़ हक़ों के लिए लड़ते युवाओं, मज़दूरों, औरतों, दलितों पर सत्ता अपना कहर बरपाती है। लेकिन जब नवधनाढ्यों की औलादें मिलकर सड़क पर उत्पात मचाती हैं, लड़कियों को स्कूटरों से खींचती हैं, बदतमीज़ी करती हैं तब पुलिस असहाय होती है और यहाँ तक कि उनके हाथों पिटती है और भाग खड़ी होती है! क्योंकि पुलिस के आम कांस्टेबल भी जानते हैं कि इस भीड़ में नेता-मन्त्रियों-नौकरशाहों या उनसे ताल्लुक रखने वाली बड़ी आसामियों के लड़के हैं! इसलिए पुलिस ज़्यादा से ज़्यादा उन्हें “समझाने” का प्रयास करती है और जब वे नहीं समझते तो पुलिस खुद ही “समझ” जाती है।
दोस्तो! साथियो! यह समझना ज़रूरी है कि ये घटनाएँ अपवाद नहीं है। ये घटनाएँ इस नवधनाढ्य वर्ग के असली चरित्र को दिखलाती हैं। ये वह वर्ग है जिसके पास पिछले तीन दशकों में यानी नवउदारवादी नीतियों के श्रीगणेश होने के बाद अचानक ढेर सारा पैसा आ गया है। यह अचानक अमीर बना वर्ग स्वयं अपनी समृद्धि से भौंचक्का है और उसके उन्माद में है। उसे लगता है कि वह पैसे से सबकुछ खरीद सकता है। वहीं बाज़ारू और औरतों को माल के तौर पर पेश करने वाली कारपोरेट पूँजीवादी संस्कृति ने इंसान और सामान के बीच का अन्तर इन नवधनाढ्यों के लिए खत्म कर दिया है। यह औरतों को भी मांस के एक पिण्ड से ज़्यादा कुछ नहीं समझते। इनके नायक हैं यो यो हनी सिंह, बादशाह जैसे घृणास्पद बाज़ारू गायक जिनके गीतों में एक मानवीय देह की तुलना गाड़ियों और अन्य कन्ज़्यूमर सामानों के साथ आम तौर पर देखी जा सकती है। यही बताता है कि स्त्री उनके लिए एक भोग की वस्तु से ज़्यादा कुछ नहीं है। इस नवधनाढ्य वर्ग के अन्दर एक पाशविक, उन्मादी और बर्बर किस्म का अधिकार-बोध है जिसके अनुसार उसे लगता है कि चूँकि उसके पास पैसा है कि इसलिए वह कुछ भी हासिल कर सकता है। पितृसत्ता और पूँजीवाद के नापाक गठजोड़ को सबसे ज़्यादा बर्बर, आक्रामक और जुगुप्सित रूप में यही वर्ग पेश करता है। निश्चित तौर पर, पितृसत्तात्मक मूल्यों की पैठ आम मेहनतकश आबादी में भी है और विशेष तौर पर लम्पट सर्वहारा वर्ग (यानी, जो वर्ग चेतना से रिक्त है), लम्पट टटपुँजिया वर्ग में इसके सबसे घिनौने रूपों को देखा जा सकता है। लेकिन इस गंगा की गंगोत्री देश के पूँजीपति वर्ग, विशेष तौर पर नवधनाढ्य वर्ग की सत्ता और संस्कृति में है। ज़ाहिर है, जिसके पास मीडिया, शिक्षा तन्त्र और सूचना तन्त्र का नियन्त्रण होगा, उसके ही मूल्य, मान्यताएँ और संस्कृति समाज के अन्य वर्गों पर भी हावी होंगे, जब तक कि उन अन्य वर्गों के पास कोई क्रान्तिकारी सांस्कृतिक विकल्प न हो। साथ ही, पितृसत्ता का मसला केवल मानसिकता, संस्कृति, और मूल्य-मान्यताओं का मसला नहीं है। यह वास्तव में एक राजनीतिक मसला है और यह राजनीतिक सत्ता के सवाल से जुड़ा हुआ है! पितृसत्ता को पालने-पोसने का काम मौजूदा पूँजीवादी सत्ता तन्त्र ही करता है। इसलिए पितृसत्ता के ख़िलाफ़ हम तभी प्रभावी तौर पर लड़ सकते हैं जब इसे खाद-पानी देने वाली समूची मौजूदा सत्ता के ख़िलाफ़ भी लड़ें! इसलिए साथियो, यह ज़रूरी है कि अपनी लड़ाई को महज़ कैम्पस के दायरे में सीमित न रखें! इसे उन तमाम रिहायशी इलाकों तक ले जाया जाय, जहाँ प्रतिक्रिया के ये गढ़ फल-फूल रहे हैं और वहाँ अपनी बहनों, अपने साथियों को अपने पक्ष में खड़ा किया जाय। हम हर-हमेशा कैम्पस में नहीं रहने वाले। अपनी लड़ाई को कैम्पस तक सीमित रखना आत्मघाती होगा।
जहाँ तक आज अपनी आज़ादी, अपनी हिफ़ाज़त और अपनी गरिमा के लिए लड़ने का प्रश्न है, तो एक बात इन घटनाओं ने स्पष्ट कर दी हैः हम पुलिस प्रशासन के भरोसे रहकर इन आपराधिक तत्वों से लड़ने की उम्मीद नहीं कर सकते हैं। जब पुलिस इनसे डरकर खुद ही भाग खड़ी होती है, तो वह हमारी सुरक्षा कैसे कर सकती है? हमें स्वयं संगठित होना होगा, गोलबन्द होना होगा और अपनी आज़ादी, सुरक्षा और गरिमा के लिए खुद लड़ना होगा! अगर हम ऐसा नहीं करते तो कल हमारा अपनी पसन्द से जीना, पहनना, खाना-पीना, जीवनसाथी का चुनाव करना भी असम्भव हो जायेगा। हमें आज ही इस पर फैसला लेना होगा! कल बहुत देर हो जायेगी! हमारा यह प्रस्ताव है कि हम जल्द-से-जल्द एक जुलूस का आयोजन करें और उस जुलूस को कैम्पस के भीतर से निकालते हुए कैम्पस के आस-पास के तमाम इलाकों में ले जाया जाय और पब्लिक स्पेस पर अपना दावा ठोंका जाय। नववर्ष की पूर्वसंध्या पर जो घटना हुई है, उसके जवाब में अगर हम यह नहीं करते, तो इन आपराधिक, पतित और स्त्री-विरोधी नवधनाढ्य वर्गों का मन बढ़ता जायेगा। जड़त्व को तोड़ो साथियो! बेड़ियों को तोड़ो, बहनो! अगर तुम्हें लगता है कि हमें ऐसा करना चाहिए तो तुरन्त नीचे दिये नम्बरों पर कॉल करो।

अन्धकार का युग बीतेगा! जो लड़ेगा वो जीतेगा!संघर्षरत औरतों, छात्रों, युवाओं और मज़दूरों की एकता - ज़ि‍न्दाबाद!

यूनीवर्सिटी कम्युनिटी फॉर डेमोक्रेसी एण्ड इक्वॉलिटी (यूसीडीई)

स्त्री मुक्ति लीग


सम्पर्कः मुंबई – 9764594057, 9145332849, 9923547074 ईमेल: ucde.mu@gmail.com

ब्लॉग: ucde-mu.blogspot.com  फेसबुक पेज: facebook.com/ucdemu

The Questions we need to answer for Annihilation of Caste!

In the aftermath of the institutional murder of Rohith
The Questions we need to answer for Annihilation of Caste!
Friends,
     The institutional murder of the brilliant research scholar and progressive activist Rohith Chakravarthy Vemula has caused a tremendous unrest amongst the students and youth of the country. Not only students and youth from various universities, educational institutions and cities but also concerned citizens from all over the country have taken to streets demanding justice for Rohith. As we know Rohith was a student activist associated with the Ambedkar Students Association and a research scholar who had committed suicide on January 17.  But Rohith's death is not a suicide but a cold-blooded institutional murder.

Who Killed Rohith?

रोहित वेमुला की संस्थानिक हत्या से उपजे कुछ अहम सवाल जिनका जवाब जाति-उन्मूलन के लिए ज़रूरी है!

रोहित वेमुला की संस्थानिक हत्या से उपजे कुछ अहम सवाल जिनका जवाब जाति-उन्मूलन के लिए ज़रूरी है!
साथियो,
हैदराबाद विश्वविद्यालय के मेधावी शोधार्थी और प्रगतिशील कार्यकर्ता रोहित चक्रवर्थी वेमुला की संस्थानिक हत्या ने पूरे देश में छात्रों-युवाओं के बीच एक ज़बर्दस्त उथल-पुथल पैदा की है। देश के तमाम विश्वविद्यालयों, शैक्षणिक संस्थानों और शहरों में छात्रों-युवाओं से लेकर आम नागरिक तक रोहित वेमुला के लिए इंसाफ़ की ख़ातिर सड़कों पर उतर रहे हैं। जैसा कि हमें पता है रोहित वेमुला अम्बेडकर छात्र संघ से जुड़े एक छात्र कार्यकर्ता और शोधार्थी थे जिन्होंने 18 जनवरी को आत्महत्या कर ली थी। मगर यह आत्महत्या नहीं एक हत्या थी जिसमें न तो लहू का सुराग मिलता है और न ही हत्यारे का निशान।
रोहित को किसने मारा?
रोहित और उसके साथी हैदराबाद विश्वविद्यालय के कैम्पस में संघी गुण्डों और फ़ासीवादियों के विरुद्ध लगातार सक्रिय थे। उन्होंने

Protest in MU against HCU admin and Fascist BJP govt


A protest was organised today in Mumbai University, Kalina campus by UCDE, AISA, TISS Joint action committie, Republican...
Posted by University Community For Democracy And Equality on Tuesday, January 19, 2016

ये आत्महत्या नहीं बल्कि सरकार व विश्वविद्यालय प्रशासन द्वारा की गयी हत्या है!

हैदराबाद विश्वविद्यालय में एक दलित छात्र की आत्महत्या
ये आत्महत्या नहीं बल्कि सरकार व विश्वविद्यालय प्रशासन द्वारा की गयी हत्या है!
दोस्तो
आप में से काफी लोग यह जानते होंगे कि अभी कुछ ही दिन पहले हैदराबाद विश्वविद्यालय के पाँच दलित छात्रों को विश्वविद्यालय प्रशासन ने हॉस्टल से बाहर निकाल दिया था। रविवार 17 जनवरी को उन पाँच में से एक छात्र रोहित वेहमुला ने आत्महत्या कर ली है। यह आत्महत्या नहीं बल्कि भाजपा सरकार व विश्वविद्यालय प्रशासन द्वारा अंजाम दी गयी हत्या है। इसे समझने के लिए हमें इस पूरी घटना पर नज़र डाल लेनी चाहिए।
पिछले साल अगस्त में ए.एस.ए.(अम्बेडकर स्टूडेण्ट्स एसोसिएशन) ने हैदराबाद विश्वविद्यालय परिसर में मुज़फ्फरनगर दंगों पर आधारित एक फिल्म की स्क्रीनिंग की थी जिससे कि हिन्दुत्ववादी छात्र संगठन ए.बी.वी.पी. बिदक गया था। इसके बाद ए.बी.वी.पी. के प्रेसिडेंट ने आरोप लगाया था कि उसके साथ ए.एस.ए. के छात्रों ने मारपीट की है। जब उसकी मेडिकल जांच हुई तो सामने आया कि उसके साथ कोई मारपीट नहीं हुई व सिक्योरिटी गार्डों ने भी इस बात की पुष्टि की कि कोई मारपीट नहीं हुई और जिन दलित छात्रों पर आरोप लगाया जा था वे निर्दोष हैं। लेकिन इसके बाद भाजपा के नेता बंगारू दत्तात्रेय ने स्मृति ईरानी को पत्र लिखकर दलित छात्रों पर कार्रवाई करने को कहा। इसी के चलते विश्वविद्यालय प्रशासन ने पांच दलित छात्रों को हॉस्टल से निष्कासित कर दिया।
दोस्तो यह देखा जा सकता है कि विश्वविद्यालय प्रशासन किसके इशारों पर काम कर रहा है। ये छात्र शुरू से ही नफरत फैलाने वाली दक्षिणपन्थी राजनीति के निशाने पर थे। निकाले जाने के बाद छात्रों ने अपना संघर्ष जारी रखा और वापस बहाली की मांग पर डटे रहे। सर्दी के मौसम में वे खुले आसमान के नीचे अपना संघर्ष जारी रखे हुए थे। लेकिन विश्वविद्यालय प्रशासन और एम.एच.आर.डी. अपने कान में तेल डालकर सोते रहे। इसी का नतीजा है कि एक बेगुनाह नौजवान ने खुद को फाँसी लगा ली। उसका दोष क्या था? यही कि उसने धर्म की राजनीति करने वाले फासीवादियों के खिलाफ आवाज़ उठायी थी। रोहित की मौत की ज़ि‍म्मेदार वे ताकतें हैं जो लोगों के आवाज़ और सवाल उठाने पर रोक लगाना चाहती हैं और आज़ाद विचार रखने वाले लोगों को गुलाम बनाना चाहती हैं। ऐसी ताकतों के खिलाफ संघर्ष आज हमारे सामने सबसे बड़ी चुनौती है। हिन्दुत्ववादी-फासीवाद से संघर्ष करना अब हम और नहीं टाल सकते। इससे पहले कि कई और रोहितों के गले घोंट दिये जाय हमें अपने संघर्ष की तैयारी करनी होगी और हिन्दुत्ववादी-फासीवाद के खिलाफ एक बड़ी ताकत के रूप में खुद को संगठित करना होगा।
इस हत्या के विरोध में अपनी आवाज़ बुलन्द करने के लिए 19 जनवरी मंगलवार के दिन 11-30 बजे मुम्बई यूनीवर्सिटी के मेन गेट पर हो रहे विरोध प्रदर्शन में शामिल हों।
यूनीवर्सिटी कम्युनिटी फ़ॉर डेमोक्रेसी एण्ड इक्वॉलिटी
अखिल भारतीय जाति विरोधी मंच
सम्पर्क- विराट 9619039793, नारायण 9764594057  ईमेलः ucde.mu@gmail.com, ब्लॉगः www.ucde-mu.blogspot.com
फेसबुक पेजः www.facebook.com/ucdemu   www.facebook.com/abjvm



मोदी सरकार का छात्रों के लिए अच्छे दिन का तोहफ़ा - शिक्षा का निजीकरण, फ़ासीवादीकरण और आवाज़ उठाने वाले छात्रों का दमन!

मोदी सरकार का छात्रों के लिए अच्छे दिन का तोहफ़ा

शिक्षा का निजीकरण, फ़ासीवादीकरण और आवाज़ उठाने वाले छात्रों का दमन!


साथियो!

शायद आप जानते ही होंगे कि एफटीआईआई (भारतीय फिल्म व टेलीविजन संस्थान), पुणे के छात्रों ने 139 दिनों की एक शानदार हड़ताल पिछले दिनों लड़ी थी। आपको अब तक गजेन्द्र चौहान का नाम भी अच्छे से याद हो चुका होगा जो राधे माँ और आसाराम जैसे अपराधी पाखण्डी बाबाओं और माताओंके भक्त हैं, हनुमान चालीसा यन्त्र जैसे अन्धविश्वास का प्रचार करते हैं, ‘खुली खिड़कीऔर जंगल लवजैसी सॉफ्रट पॉर्न फिल्मों में काम कर चुके हैं और उनकी इन्हीं “बेहतरीन योग्यताओं को देखते हुए मोदी सरकार द्वारा उन्हें एफटीआईआई का अध्यक्ष बना दिया गया है।  सिर्फ गजेन्द्र चौहान ही नहीं बल्कि एफटीआईआई सोसायटी में चार ऐसे अन्य लोगों को घुसा दिया गया है जो इस शानदार संस्थान में होने की काबिलियत नहीं रखते। 7 जनवरी को जब गजेन्द्र चौहान संस्थान में अपना पहला दौरा करने आये तो वहाँ के छात्रों ने उनका शांतिपूर्ण विरोध करना शुरू किया लेकिन अहंकार में डूबी मोदी सरकार के इशारों पर पुणे पुलिस ने पहले तो छात्रों पर बल प्रयोग किया व बाद में लगभग 40 छात्रों को हिरासत में ले लिया।

ये एक अकेली घटना नहीं है। एक

Protest in Mumbai University against repression of FTII students



A protest demonstration was organized today under the banner of UCDE at main gate of kalina campus, MU against the...
Posted by University Community For Democracy And Equality on Saturday, January 9, 2016

मोदी सरकार का शिक्षा के निजीकरण का कुत्सित षड्यंत्र

मोदी सरकार का शिक्षा के निजीकरण का कुत्सित षड्यंत्र
नॉन नेट फ़ेलोशिप बन्द करने का विरोध करो!

दोस्तो,
7 अक्टूबर को यूनिवर्सिटी ग्राण्ट्स कमिशन (यूजीसी) ने नेशनल एलिजिबिलिटी टेस्ट (नेट) पास करके न आने वाले छात्रों की फेलोशिप को ख़त्म कर दिया है। इससे एम.फिल. व पी.एच.डी. करने वाले छात्रों को जो फेलोशिप मिलती थी अब वह मिलनी बन्द हो जाएगी। अभी तक नेट की परीक्षा पास करके न आने वाले एम.फिल. के छात्रों को महीने में 5000 और पी.एच.डी. के छात्रों को महीने में 8000 रुपये की फेलोशिप मिलती थी। इसका सीधा-सीधा असर देशभर के छात्रों पर पड़ेगा और उनके लिए अपनी शिक्षा को जारी रख पाना बेहद मुश्किल हो जायेगा। सभी विश्वविद्यालयों समेत हमारे विश्वविद्यालय में भी छात्रों को बेहद दिक्कतों का सामना करना पड़ेगा और ग़रीब घर से आने वाले छात्रों को तो पढ़ाई तक छोड़ने पर मजबूर होना पड़ेगा। साफ़ नज़र आ रहा है कि कांग्रेस के बाद अब भाजपा सरकार शिक्षा के बाज़ारीकरण की नीतियों को और भी ज़ोर-शोर के साथ लागू कर रही है। इस घटना के विरोध में दिल्ली में यूजीसी के हेडक्वाटर्स पर छात्रों का संघर्ष जारी है।

एफटीआईआई के छात्रों के संघर्ष का साथ दो!

एफटीआईआई के छात्रों का संघर्ष हमारा संघर्ष है!
एफटीआईआई के छात्रों के संघर्ष का साथ दो!

साथियो!
आपको पता होगा कि एफटीआईआई (भारतीय फिल्म व टेलीविजन संस्थान), पुणे के छात्र पिछले करीब दो महीने से इस संस्थान को बर्बाद करने की फासीवादी साज़िशों के विरुद्ध लड़ रहे हैं। आपको यह भी पता होगा कि राधे माँ और आसाराम जैसे अपराधी पाखण्डी बाबाओं और माताओंके भक्त, हनुमान चालीसा यन्त्र जैसे फ्रॉड का प्रचार करने वाले, ‘खुली खिड़कीऔर जंगल लवजैसी सॉफ्ट पॉर्न फिल्मों में काम करने वाले गजेन्द्र चौहान को एफटीआईआई का अध्यक्ष बना दिया गया है, जिनका मानना है कि हर फिल्म जो कमाई कर ले वह ए-ग्रेड फिल्म होती है! आपको शायद यह भी पता होगा कि डॉक्युमेण्ट्री फिल्म और फीचर फिल्म में फर्क न जानने वाले लोगों को एफटीआईआई सोसायटी में घुसा दिया गया है! ऐसे में, इस शानदार संस्थान का भविष्य अन्धकार में पड़ गया है, जिसका रिश्ता कभी ऋत्विक घटक, अदूर गोपालकृष्णन, श्याम बेनेगल जैसे लोगों से रहा है। ये छात्र किसी विशिष्ट विचारधारा या राजनीति वाले व्यक्ति को संस्थान का अध्यक्ष बनाने के लिए नहीं लड़ रहे हैं, जैसा कि भाजपा सरकार प्रचार कर रही है! पहले भी भाजपा की विचारधारा से नज़दीकी रखने वाली तमाम हस्तियाँ, जैसे कि विनोद खन्ना, इस संस्थान की बागडोर सम्भाल चुकी हैं। इसके अलावा, कोई महामूर्ख ही कहेगा कि श्याम बेनेगल, अदूर गोपालकृष्णन, आदि वामपंथी या नक्सलाइट हैं! मगर ये सभी कम-से-कम वास्तविक कलाकार थे! अभी जिन लोगों को एफटीआईआई में घुसाया जा रहा है, उनके पास न तो फिल्म कला की कोई समझदारी है और न ही इस संस्थान की शानदार विरासत का वहन करने की योग्यता व दृष्टि। इसलिए, ये छात्र इस संस्थान को फिल्म-अज्ञानियों के हाथों तबाह होने से बचाने के लिए लड़ रहे हैं; ये छात्र अध्यक्ष से लेकर एफटीआईआई सोसायटी में नियुक्तियों की प्रक्रिया को पारदर्शी बनाने के लिए लड़ रहे हैं; ये छात्र एक शानदार विरासत को तुच्छता और अज्ञान के हवाले करने के ख़िलाफ़ लड़ रहे हैं! अगर एफटीआईआई की बागडोर ऐसे लोगों के हाथों में आयी तो यह शानदार कलात्मक व मनोरंजक फिल्मों बनाने वाले लोगों को तैयार करने वाले संस्थान की बजाय भाजपा सरकार के लिए प्रोपगैण्डा करने वाला संस्थान बन जायेगा। यह इस संस्थान की हत्या के समान होगा! इसलिए हम एफटीआईआई छात्रों के संघर्ष का दिली और पुरज़ोर समर्थन करते हैं!
साथियो! हमें यह भी समझना चाहिए कि संस्कृति और शिक्षा के संस्थानों को फासीवादी प्रचार का उपकरण बनाने का यह पहला और अन्तिम प्रयास नहीं है। इसके पहले भारतीय इतिहास अनुसन्धान परिषद्का अध्यक्ष एक ऐसे व्यक्ति को बना दिया गया जो कि नरेन्द्र मोदी को ईश्वर का अवतार मानता है (मज़ाक में नहीं, बल्कि वाकई वह ऐसा मानता है!); यही हाल एनसीईआरटी का किया गया; राजस्थान की पाठ्यपुस्तकों में बलात्कार के आरोपी आसाराम बापू और अरबों का धन्धा करने वाले बाबा रामदेव को भारत में महान सन्तों में से एक बताया गया है! इन्हीं पाठ्यपुस्तकों से भगतसिंह, राजगुरू, सुखदेव ग़ायब हैं, जबकि संघ के नेताओं को महान शख़्सि‍यत के तौर पर चिन्हित किया गया है, जिनका स्वतन्त्रता के संघर्ष में कोई योगदान नहीं था! उल्टे संघ ने अंग्रेज़ों के सामने पलक-पाँवड़े बिछाने का ही काम किया! अपने ही इतिहास से डरे हुए संघ परिवार के लोगों ने सत्ता में आते ही उस इतिहास को विकृत करने का काम शुरू कर दिया है! चाहे शिक्षा के संस्थान हों या फिर संस्कृति के संस्थान, सभी को योजनाबद्ध तरीके से भगवा रंग में रंगा जा रहा है। अभी एफटीआईआई का नम्बर है, लेकिन कल सभी शैक्षणिक संस्थानों और कलात्मक संस्थाओं के साथ भाजपा की नरेन्द्र मोदी सरकार यही करने वाली है। महाराष्ट्र और गोवा में भी यदि कला अकादमियों, नाट्य संस्थानों और साहित्यिक निकायों के छात्र, शिक्षक और सदस्य आज ही आवाज़ नहीं उठाते, आज ही अगर हम एफटीआईआई के अपने संघर्षरत साथियों के साथ खड़े नहीं होते, तो कल हमारे साथ भी यही सांस्कृतिक दुराचार होने वाला है।
इसलिए हमें निम्न प्रकार से एफटीआईआई के साथियों की मदद करनी चाहिएः
1. हमें अपने-अपने विश्वविद्यालयों, कला अकादमियों, विभागों आदि में एफटीआईआई के छात्रों के समर्थन में एक, तीन या पाँच दिनों की प्रतीकात्मक हड़ताल या फिर वॉक आउटका आयोजन करना चाहिए। हम यह बात सिर्फ छात्रों से नहीं बल्कि शिक्षकों से भी कह रहे हैं।
2. हमें अपने प्रतिनिधि-मण्डल तैयार करके एफटीआईआई, पुणे भेजना चाहिए और वहाँ के छात्रों को अपना नैतिक और भौतिक समर्थन प्रदान करना चाहिए।
3. हम एफटीआईआई के छात्र साथियों से भी अपील करते हैं कि वे एफटीआईआई में एक राष्ट्रीय एकजुटता प्रदर्शन रखें जिसमें वे उन सभी संगठनों और व्यक्तियों को बुलायें जो कि इस संघर्ष का समर्थन करते हैं।
4. सभी सरोकारी व्यक्तियों व संगठनों को भाजपा सरकार को विरोध-पत्र फैक्स करना चाहिए।
5. सभी शहरों से प्रसिद्ध संस्कृतिकर्मियों, बुद्धिजीवियों, आदि के बीच हस्ताक्षर करा कर विरोध-पत्र को भाजपा सरकार को भेजा जाना चाहिए।
साथियो! याद रखें कि यह संघर्ष अभी एफटीआईआई में हो रहा है, मगर इसका यह अर्थ नहीं कि यह केवल एफटीआईआई का संघर्ष है! यह हम सबका संघर्ष है शिक्षा और कला को भगवा फासीवादी प्रचार का यन्त्र बना देने की साज़िश के ख़िलाफ़! हम आज अपने एफटीआईआई के साथियों के साथ नहीं खड़े होते तो कल बहुत देर हो जायेगी और कल हमारी बारी आयेगी! इसलिए हम मुम्बई विश्वविद्यालय के सभी छात्र-छात्राओं व सच्चे शिक्षकों का आह्वान करते हैं कि 18 अगस्त, मंगलवार को सभी एक दिन का सांकेतिक समर्थन वॉक-आउट करते हुए, कालीना कैम्पस के गेट पर सुबह  11 बजे एकत्र हों!

इंक़लाब ज़िन्दाबाद!
सभी छात्रों, शिक्षकों, कलाकर्मियों, संस्कृतिकर्मियों की एकता ज़िन्दाबाद!

यूनीवर्सिटी कम्युनिटी फॉर डेमोक्रेसी एण्ड इक्वॉलिटी (यूसीडीई)

सम्पर्कः नारायण 9769903589 ईमेल: ucde.mu@gmail.com ब्लॉग: ucde-mu.blogspot.com

एफटीआईआई के साथियों का संघर्ष ज़ि‍न्दाबाद!

एफटीआईआई के साथियों का संघर्ष ज़ि‍न्दाबाद!
वो डरते हैं हमारे गीतों से---और हमारी चुप्पी से!

साथियो!
कला, साहित्य और संस्कृति के क्षेत्र हमेशा से ही बर्बरों के निशाने पर रहे हैं। कला पर हमले के कई तरीके होते हैं। एक तरीका यह है कि कलाकृतियों, मूर्तियों, फिल्मों, किताबों को नष्ट कर दिया जाय। दूसरा तरीका होता है कलात्मक रचनाओं का सृजन करने वाली संस्थाओं का सिरमौर गजेन्द्र चौहान जैसे व्यक्तियों को बना दिया जाय। एफटीआईआई ने हमारे देश को तमाम प्रगतिशील और जनवादी फिल्मकार दिये हैं। उनकी कलात्मक रचनाओं ने कई पीढ़ियों को मानवीय सारतत्व से परिचित कराने का काम किया है। शायद यही कारण है कि आज सत्ता पर काबिज़ फासीवादी ताक़तें किसी भी कीमत पर इस संस्थान की अगुवाई एक थर्ड-ग्रेड अश्लील फिल्मों के अभिनेता को सौंपना चाहती हैं! लेकिन एफटीआईआई के हमारे युवा साथियों के संघर्ष ने देश भर के युवा कलाकारों को प्रेरणा और उत्साह प्रदान किया है। मुम्बई विश्वविद्यालय के हम छात्र भी आज कदम-कदम पर फासीवादी ताक़तों के विरुद्ध संघर्ष कर रहे हैं और हमें आपकी लड़ाई से बहुत ताक़त मिली है। हम आपसे पुरज़ोर शब्दों में तहे-दिल से कहना चाहते हैं: चाहे जो भी हो साथियो! डटे रहना! हम तुम्हारे साथ हैं!
दोस्तो! यह सोचने की बात है कि फासीवादी भगवा गिरोह नरेन्द्र मोदी की अगुवाई में सत्ता में आने के साथ ही कला, साहित्य, संस्कृति, शिक्षा आदि के तमाम संस्थानों के भगवाकरण को क्यों अंजाम दे रहा है? पहले एन.सी.ई.आर.टी. के पाठ्यक्रम को बदलना, फिर भारतीय इतिहास अनुसंधान परिषद्, उसके बाद तमाम अन्य अनुसंधान संस्थान और अब एफटीआईआई! वे कला और इतिहास से इस कदर डरे हुए क्यों हैं? कारण यह है कि इतिहास भी उनका शत्रु है क्योंकि यह इन हाफ-पैण्टियों की पूरी जन्मकुण्डली खोल कर रख देता है, और सच्ची कला भी उनकी शत्रु है क्योंकि सच्ची कला मानवीय सारतत्व की नुमाइन्दगी करती है, यानी हर वह उत्कृष्ट चीज़ जो इंसान ने पैदा की है। यही कारण है कि दुनिया के हर देश में फासीवादी कलाकारों पर हमले करते हैं, कलात्मक संस्थानों पर कब्ज़ा जमाते हैं, संगीतकारों की हत्याएँ करते हैं, फिल्मकारों को कारागार में धकेल देते हैं। जब मुसोलिनी ने फेदेरिको गर्सिया लोर्का को गाते हुए सुना तो उसने कहा था कि इस आवाज़ को जितनी जल्दी हो सके शान्त कर देना होगा!
जर्मन चिन्तक वॉल्टर बेंजामिन ने एक बार कहा था कि फासीवाद राजनीति का सौन्दर्यीकरण करता है और क्रान्तिकारी सौन्दर्यशास्त्र का राजनीतिकरण करके जवाब देता है। फासीवाद के लिए यह अनिवार्य होता है कि वह कला, फिल्म, संगीत आदि क्षेत्रों पर कब्ज़ा करे। क्योंकि ये क्षेत्र राजनीति के सौन्दर्यीकरण, मिथकों की रचना और फिर इन मिथकों को सामान्य-बोध के रूप में स्थापित करने के प्रमुख उपकरण बनते हैं। एफटीआईआई पर मौजूदा हमला कोई अलग-थलग अकेली घटना नहीं है। यह एक ट्रेण्ड का हिस्सा है। यह एक फासीवादी राजनीतिक एजेण्डा का अहम हिस्सा है, ठीक उसी प्रकार जिस तरह से मज़दूरों और ग़रीब किसानों के हक़ों पर हमला और अम्बानियों-अदानियों के लिए देश को लूट की खुली चरागाह बना देना भी इस फासीवादी एजेण्डा का अहम अंग है। हमारी लड़ाई भी अलग-थलग नहीं रह सकती है। बेर्टोल्ट ब्रेष्ट ने 1937 में लिखा था, “हमें तुरन्त या सीधे तौर पर इस बात का अहसास नहीं हुआ कि यूनियनों और कैथेड्रलों या संस्कृति की अन्य इमारतों पर हमला वास्तव में एक ही चीज़ था। लेकिन ठीक यही जगह थी जहाँ संस्कृति पर हमला किया जा रहा था।----अगर चीज़ें ऐसी ही हैं---अगर हिंसा की वही लहर हमसे हमारा मक्खन और हमारे सॉनेट्स दोनों ही छीन सकती है; और अगर, अन्ततः, संस्कृति वाकई एक इतनी भौतिक चीज़ है, तो इसकी हिफ़ाज़त के लिए क्या किया जाना चाहिए?” और अन्त में ब्रेष्ट स्वयं ही इसका जवाब देते हैं, “---वह संस्कृति महज़ केवल किसी स्पिरिट का उद्भव नहीं है बल्कि सबसे पहले यह एक भौतिक चीज़ है। और भौतिक हथियारों के साथ ही इसकी रक्षा हो सकती है। दोस्तो, ये शब्द आज भी सच हैं। आप भी समझते हैं कि हमारी लड़ाई केवल एक संस्थान या एक अनुसन्धान परिषद् तक सीमित नहीं रह सकती है। आज उनके निशाने पर एफटीआईआई है, कल उनके निशाने पर कला अकादमियाँ होंगी, परसों कला संग्रहालय और उसके बाद हर विश्वविद्यालय और संगीत संस्थान!
इसलिए हमें संगठित होना ही होगा। कला की दुनिया पर बर्बरों का हमला शुरू हो चुका है। यह हमला हर उस चीज़ पर हमला है जो सुन्दर है, जो संवेदनशील है, जो न्यायप्रिय है, जो मानवीय है, जो समानतामूलक है। एक कलाकार के तौर पर हमें भी अपना पक्ष चुन लेना है! हमें भी हर उस ताक़त के साथ एक होना चाहिए जो इन फासीवादी बर्बरों के निशाने पर है! क्योंकि यह कोई आम बर्बरता नहीं है। जब हिटलर के काल के कई कलाकार नात्सियों की बर्बरता पर चकित थे और इस बर्बरता पर चर्चा कर रहे थे तो ब्रेष्ट ने कहा था, “बर्बरता से बर्बरता नहीं पैदा होती। बर्बरता उन सौदों से पैदा होती है जिनके लिए बर्बरता की ज़रूरत होती है।” कारपोरेट घरानों की बेशर्मी से सेवा करने और इस देश के मज़दूरों-मेहनतकशों को तबाहो-बर्बाद करने के लिए यह अनिवार्य है कि फासीवादी संघ परिवार देश के आम मध्यवर्ग में एक राय का निर्माण करे। उसके लिए कला, साहित्य, शिक्षा, अकादमिक जगत और संस्कृति के हर शिखर पर वह कब्ज़ा जमाये! आप लोगों की रचनात्मकता इस काम में फासीवादियों के लिए बाधा है और इसीलिए इस समय आप उनके निशाने पर हैं साथियो! हमारी लड़ाई भी इस पूरे ख़तरनाक एजेण्डा के ख़ि‍लाफ़, समूची फासीवादी सत्ता, विचारधारा, राजनीति और “संस्कृति” के ख़ि‍लाफ़ होनी चाहिए। उस सूरत में हम ज़रूर जीतेंगे! हम मुम्बई विश्वविद्यालय के छात्र अपने संगठन यूनीवर्सिटी कम्युनिटी फॉर डेमोक्रेसी एण्ड इक्वॉलिटीके ज़रिये आपको भरोसा दिलाना चाहते हैं कि हम हर कदम पर आपके साथ हैं!

इंक़लाबी सलाम के साथ,

यूनीवर्सिटी कम्युनिटी फॉर डेमोक्रेसी एण्ड इक्वॉलिटी (UCDE)

सम्पर्क: विराट 9619039793, नारायण 9769903589, पुष्कर 9730539815
ईमेल - ucde.mu@gmail.com
ब्लॉग - http://ucde-mu.blogspot.in/

फेसबुक पेज - https://www.facebook.com/ucdemu

Long Live the Struggle of our friends of FTII!

Long Live the Struggle of our friends of FTII!
They are scared of our songs...and of our silence too!
Friends and Comrades!
The arena of art and culture has always remained one of the prime targets of the Barbarians. Attacks on art take myriad forms. One of them is to destroy works of art, statues, films, books, etc. The other and more effective way to attack art is to put people like Gajendra Chauhan at the top of premiere institutions of art and culture. FTII has given us numerous progressive and democratic film-makers. Their work of art has introduced a number of generations to human essence. Probably that is the reason why the Fascist forces in power want to hand over the leadership of such an institute to an "actor" of C-grade soft-porn movies! However, the struggle of our young friends of FTII has instilled young artists of entire country with inspiration and enthusiasm. We, the students of Mumbai University also have fought and are fighting against the Fascist forces at every step and we have learnt a lot from your struggle. Let us take this opportunity to say to you with all our heartfelt feelings: Come what may! Don't give up, comrades! We are with you!
Friends! It is worthy of our consideration why the Fascist saffron gang under the leadership of Narendra Modi has begun its project of saffronization of various institutions of art, literature, culture, eductation etc as soon as it came to power? First they changed the NCERT curriculum, then destroyed Indian Council of Historical Research and other research institutions and now they have fixed their eyes on FTII! Why the hell are they so scared of art and history? The reason for this is the fact that history is their enemy as it exposes their entire geneology, and true art also is their nemesis as it represents human essence, that is, every refined and beautiful thing that humanity has produced. That is the reason why Fascists all over the world attack artists, try to hegemonize institutions of art and culture, murder musicians and imprison film-makers. When Mussolini heard Federico Garcia Lorca singing he said that this voice must be silenced as soon as possible!
German thinker Walter Benjamin had once said that Fascism aesthetizes politics and the revolutionary responds by politicizing aesthetics. It is essential for Fascism to take over the spheres of art, film, music etc. Because these spheres become the principal instruments for the aesthetization of politics, creations of myths and turning of these myths into common-sense. The assault on FTII is not an isolated event but a part of a sinister trend. It is an important part of the Fascist agenda, precisely like attack on the rights and livelihood of workers and poor peasants and making the entire country a grazing ground for open loot and plunder of Ambanis-Adanis. Consequently, our struggle also cannot be isolated. Bertold Brecht wrote in 1937, "We didn’t realize quickly or directly enough that the destruction of unions and that of cathedrals and other monuments of culture meant the same thing. And yet that was precisely where culture was attacked...If this is the way things are...if one and the same wave of violence can take from a people both butter and sonnets; and if, finally, culture is something so truly material, what must be done to defend it?" And finally Brecht himself answers this cardinal question, "...that culture is itself not only an emanation of the spirit but also and above all a material thing. And it is with material weapons that it must be defended." Friends, these words are as true as ever. You too understand that our fight cannot be limited to one institution or research council. Today, FTII is their prime target, tomorrow it will be the art academies and the day after it will be every museum, art gallery, universtiy and music institutes!
And that is why we must organize! The invasion of the barbarians has begun. This attack is on everything that is beautiful, that is sensitive, that is justice-loving, that is humane, that is egalitarian! As as artist we must decide where do we stand! We should unite with each and every force that is being targeted by these Fascist barbarians! This is no common barbarism. When various artists were stupefied by the sheer scale of barbarism committed by the Nazis and were discussing this barbarism, Brecht had famously commented, "Brutality does not come from brutality, but from the business deals which can no longer be made without it." In order to shamelessly server the corporate houses and to destroy the lives of millions of toiling masses, it is necessary for the Fascist Sangha Parivaar to build opinin in the middle classes of the country. And in order to do so, it is imperative for it to hegemonize every summit of art, literature, education, academics and culture! Your creativity, our friends, is an impediment in the way of the Fascists and that is why you are on their hit-list! Therefore, our struggle too, must be directed against this entire dangerous agenda, entire Fascist state, ideology, politics and "culture". If we succeed in doing so ,we shall prevail! We, students of Mumbai University under the banner of our organization 'University Community for Democracy and Equality' assure you that you will find us besides you on every step!

With Revolutionary Greetings,

University Community for Democracy and Equality (UCDE)
Contact - Virat 9619039793 Narayan 9769903589 Pushkar 9730539815
Email - ucde.mu@gmail.com
blog - http://ucde-mu.blogspot.in/

Facebook page - https://www.facebook.com/ucdemu